Het verhaal van een wijze boer en zijn paard.

“het is zoals het is”

Dit verhaal gaat over een boer en zijn paard

Op een dag brak zijn paard door een omheining en loopt weg. De buurman van de boer komt langs en zegt: “Ik vind het zo erg voor je dat je paard is weggelopen.” Waarop de boer zegt: “Wie weet wat goed of slecht is?”. De buurman is in de war omdat dit duidelijk verschrikkelijk is. Het paard was het meest waardevolle dat de boer bezat.

Maar het paard komt de volgende dag terug en hij brengt 12 wilde paarden mee. De buurman komt terug om het te vieren: “Gefeliciteerd met je geweldige fortuin!” En de boer antwoordt opnieuw: “Wie weet wat goed of slecht is?”.

En de volgende dag temt de zoon van de boer een van de wilde paarden en hij wordt geworpen en breekt zijn been. Opnieuw komt de buurman terug: “Het spijt me van je zoon.” En weer zegt de boer: “Wie weet wat goed of slecht is?”

De volgende dag komt het leger naar het dorp van de boer om alle jonge mannen op te halen, om te gaan vechten in de oorlog. De zoon van de boer hoeft niet mee omdat hij gewond is.

En dit verhaal kan zo doorgaan. Goed. Slecht. Wie weet?

Het moraal van dit verhaal is we een andere kijk kunnen hebben op het Westerse paradigma waarin we onprettige en prettige ervaringen als verkeerd en goed beschouwen. Het is een valse tweedeling. Een ervaring kan hooguit prettig of onprettig zijn.

De oorsprong van dit verhaal is onbekend. Het komt uit de Taoïstische traditie, dus het kan gemakkelijk meer dan 2000 jaar oud zijn. Bijzonder dat betreft ‘wijsheid’ we allen nog op een vergelijkbaar niveau zitten. Misschien zijn we er zelfs wel behoorlijk op achteruit gegaan de afgelopen tijd (zonder hier een goed of fout aan te verbinden ;-). Bovenstaand verhaal is in ieder geval nog steeds volledig relevant voor deze tijd!